Der Weg ist das Ziel

Bijgewerkt: jun 12

Fouten maken is fout

Afgelopen week zat ik in een korte discussie over het begrip ‘fouten’.

Rode draad:

Je mag dingen eigenlijk niet ‘fout’ noemen.

Maar waarom niet eigenlijk?

We kunnen er kennelijk maar moeilijk mee omgaan in onze calvinistische, perfectionistische cultuur.


Leren leren is leren loslaten

Schuld, schaamte, onzekerheid. Het zijn bekende emoties in een wereld waarin gepresteerd moet worden en geen fouten gemaakt mogen worden. Een wereld waarin (je) voortdurend geoordeeld wordt en iedereen overal wat van vindt.

Maar iedereen maakt fouten. Toch?

Perfectionisme kan ons behoorlijk in de weg staan.

Perfectie

Bij Lean leer je om naar perfectie te streven. Maar dat is echt wat anders dan verkrampt perfectionisme waarbij fouten maken een doodzonde is en angst ontstaat.

Perfectionism is the fear of being criticized

Bij Lean probeer je het proces, je handelingen steeds iets beter uit te voeren, te perfectioneren. Niet als doel op zich, maar als een manier om met minder verspilde moeite tot een mooier resultaat te komen. Niet door harder te werken, of meer te doen, maar vooral door in flow te komen en slimmer, handiger, efficiënter te werken, gericht op de bedoeling.

Beheersing

Een fout is dan een afwijking van de bedoeling. Het gaat erom dat je je routines, je handelingen, je vaardigheden steeds beter gaat beheersen, zoals een voetbalster 1000 keer haar traptechniek oefent. Of een tennisser zijn service of slagtechniek. Zodat dat als vanzelf gaat en je je aandacht aan het spel kunt besteden. En dan móeten fouten juist zichtbaar worden.

Zo oefen ik nog elke dag met het perfectioneren van mijn cappuccino 😎


En dat vind ik nog leuk ook kan ik je vertellen! Want een goed gelukte cappuccino vind ik een kunst.

Beheersing: souplesse en techniek in plaats van kracht en geploeter. Met plezier naar het beste resultaat.

Wat is het heerlijk als de dingen die je doet in één keer lukken, zoals je het bedoeld hebt.


De perfecte trap. De perfecte slag. De perfecte cappuccino.

De perfecte schoonheid.

De kracht van de beheersing.


Meesterschap

Perfectionisme. Ik heb er behoorlijk in vast gezeten en veel last van gehad. Ook bij mijn eerste Lean implementatie. En soms nog. Ik ben er gevoelig voor en ik kan te hard zijn voor mezelf. Ik heb het me vroeg eigen gemaakt en in mijn systeem opgenomen: Het was nooit goed genoeg. IK was nooit goed genoeg. Misschien herken je het. En dat verkrampt en ontneemt je plezier. Maar ook de mogelijkheid om te leren en te groeien. Of het nu om werk gaat of om privé.


Wat kan het heerlijk zijn wanneer je kunt ontspannen, kunt loslaten en kunt genieten van wat je doet. Dat dingen lukken doordat je ze beheerst. Dat je daarmee het resultaat bereikt waarover je tevreden kunt zijn, waar je voldoening in hebt. Waarmee je anderen een plezier doet.

Dat is meesterschap.


Groeien

En gaandeweg observeer je, neem je waar, geniet je van wat je doet, van wat goed gaat en leer je van je fouten en onhandigheden.

Als fouten gezien mogen worden mag je zelf ook gezien worden

Zo geef je jezelf (en anderen) ruimte en doe je ideeën op om het de volgende keer weer een stukje beter te doen.

En het helpt als anderen je daarbij feedback geven. Zoals een klant, collega of coach.

Zo groei je.

De weg is het doel (Confucius)

Het is mooi om van het resultaat te genieten en dat te vieren, maar nog mooier als je ook geniet van de weg er naartoe. Probeer daarom niet alleen om te winnen, maar doe vooral je best om een mooie wedstrijd te spelen. En te leren van de dingen die mis zijn gegaan.


Wees kritisch en mild.

En vraag je steeds af wat de bedoeling is.

Hoe werkt dat bij jou?

Gerrit ten Haaken

Executive Angel


#leiderschap #lean #perfectie #bedoeling

124 keer bekeken

Executive Angel Coach Advies DGA's Hilversum

  • LinkedIn Social Icon
  • Facebook
  • Twitter

©2019 door GwizzPR